Το Cucina Caruso στην Ανέμη στο Ζαγόρι | La cuisine Caruso à Zagori
Loading...
X

Το Cucina Caruso στο Ζαγόρι

Απόσπασμα από τη δημοσίευση στο Ιστολόγιο σύγχρονης αστικής κουζίνας ή απλώς caruso.gr.

 

Ο ξενώνας Ανέμη στα Κάτω Πεδινά στο Ζαγόρι έγινε για πέντε μέρες, στη διάρκεια των εορτών, το σπίτι μας. Και δεν χρησιμοποιώ τη λέξη “σπίτι μας” τυχαία, προσδιορίζοντας απλά ένα χώρο που μας φιλοξένησε, αλλά στη πλήρη αξιακή διάσταση της έννοιας.

Εκεί που συναισθήματα οικειότητας, άνεσης, θαλπωρής, οικογένειας, ανεμελιάς και θέρμης έρχονται να καλύψουν πέτρινους τοίχους και ξύλινα πατώματα και να κυριεύσουν την ατμόσφαιρα κάνοντας σε να νιώθεις πολύ γρήγορα δεμένος με ένα χώρο που μέχρι πριν λίγες μέρες δεν γνώριζες.

Και βέβαια ο καταλύτης στο να σε κάνει ένας χώρος να νιώσεις όλα αυτά δεν είναι ποτέ μόνο ο χώρος, όσο όμορφος και ζεστός να είναι, είναι σαφώς οι άνθρωποι που του δίνουν πνοή.

Το Cucina Caruso στην Ανέμη στο Ζαγόρι | Ο ξενώνας Ανέμη στα Κάτω Πεδινά στο Ζαγόρι έγινε για πέντε μέρες, στη διάρκεια των εορτών, το σπίτι μας. Και δεν χρησιμοποιώ τη λέξη “σπίτι μας” τυχαία, προσδιορίζοντας απλά ένα χώρο που μας φιλοξένησε, αλλά στη πλήρη αξιακή διάσταση της έννοιας.

Η Λίλα και ο Παύλος ήταν άνθρωποι της πόλης που συνειδητά, σε κάποια στιγμή στη ζωή τους, επέλεξαν να ζήσουν τη ζωή του ορεινού χωριού, μέσα απ’ τη δουλειά του οικοδεσπότη. Ερωτεύτηκαν την περιοχή του Ζαγοριού, μετακόμισαν εκεί, δούλεψαν για αρκετά χρόνια σε άλλους ξενώνες, μέχρι που φέτος, για πρώτη χρονιά, κατάφεραν να ολοκληρώσουν και να λειτουργήσουν τον δικό τους ξενώνα, με τ’ όνομα Ανέμη, στα Κάτω Πεδινά. Ένα όνειρο ζωής που υλοποιήθηκε και είναι στα πρώτα του βήματα.

Να ξεκαθαρίσω ότι η Ανέμη είναι ένας χώρος που συνίσταται για επίσκεψη και διαμονή σε όλους τους αναγνώστες μας, ανεπιφύλακτα. Ταιριάζει στους φίλους του Cucina Caruso γιατί θα εκτιμήσουν το γούστο, την άνεση, την οικειότητα, τη γνησιότητα της φιλοξενίας και βέβαια το καλό φαγητό.

Ο λόγος που η Λίλα και ο Παύλος κάνουν εξαιρετικά αυτή τη δουλειά έχει να κάνει με μια σειρά ιδιαίτερων προσόντων που διαθέτουν. Κατ’ αρχάς είναι και οι δύο “givers” (δοτικοί άνθρωποι) που σημαίνει ότι η έννοια της φιλοξενίας πηγάζει εντελώς φυσικά από μέσα τους και δεν αποτελεί απλά ένα επαγγελματικό προσόν. Εξαιρετικά ανοιχτοί, ανεκτικοί, πρόσχαροι και με γνήσιο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους γύρω τους. Αυτό τους επιτρέπει να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα άνεσης που συνδέει και τους υπόλοιπους φιλοξενούμενους μεταξύ τους, χωρίς απαραίτητα να συνειδητοποιούν πόσο σπάνιο είναι αυτό ως προσόν ή ως γεγονός. Κάτι ακόμη που τους χαρακτηρίζει είναι ότι έχουν και οι δύο μια έντονη καλλιτεχνική διάσταση, καλό γούστο και βέβαια το ότι τους αρέσει το καλό φαγητό. Έτσι ξέρουν και να μαγειρεύουν υπέροχα, αλλά και να το κάνουν με πολύ μεράκι απ’ τη γεύση ως το σερβίρισμα!

Η Λίλα και ο Παύλος ήταν άνθρωποι της πόλης που συνειδητά, σε κάποια στιγμή στη ζωή τους, επέλεξαν να ζήσουν τη ζωή του ορεινού χωριού, μέσα απ’ τη δουλειά του οικοδεσπότη. Ερωτεύτηκαν την περιοχή του Ζαγοριού, μετακόμισαν εκεί, δούλεψαν για αρκετά χρόνια σε άλλους ξενώνες, μέχρι που φέτος, για πρώτη χρονιά, κατάφεραν να ολοκληρώσουν και να λειτουργήσουν τον δικό τους ξενώνα, με τ’ όνομα Ανέμη, στα Κάτω Πεδινά. Ένα όνειρο ζωής που υλοποιήθηκε και είναι στα πρώτα του βήματα

Στο ξενώνα Ανέμη, δεσπόζει το κεντρικό δίπατο κτήριο με τους κοινόχρηστους χώρους και τη βεράντα με θέα στον κάμπο, που δημιουργήθηκε μετά από αναπαλαίωση μιας παλιάς κατοικίας. Στο πατάρι του, το open space μαγειρειό που πέρα απ τον κανονικό φούρνο έχει μια υπέροχη εγγλέζικη μασίνα και ένα ξυλόφουρνο. Απέναντί του, ένας αργαλειός που αποτελεί κεντρικό στοιχείο στην ονοματολογία και διακόσμηση του πανδοχείου, μαζί με ένα μεγάλο τραπέζι που επιτρέπει σε μια παρέα να τρώει ή να πίνει ή να παίζει επιτραπέζια, σε ανοιχτό διάλογο με τα τεκταινόμενα στο χώρο της κουζίνας.

Οι σκάλες σε συνδέουν με το κάτω επίπεδο, που είναι ένας ζεστός φιλόξενος χώρος με μεγάλα και μικρά τραπέζια, όπου κυριαρχεί ένα τζάκι και η μπάρα απ’ όπου έρχονται τα τσίπουρα και τα ροφήματα. Και η μαγευτική τζαζ μουσική στη σωστή ένταση ώστε να ακομπανιάρει τη διάθεση και τη κουβέντα που αναπτύσσεται ανάμεσα στους θαμώνες.

Ο οπτικός διάλογος ανάμεσα στον κάτω και πάνω χώρο μέσα απ’ το αίθριο, καθορίζει εν πολλοίς την γοητευτική ιδιαιτερότητα του χώρου.

 

Γιατί όπου κι αν είσαι, νιώθεις ταυτόχρονα θαλπωρή και οικειότητα, στοιχεία που προέρχονται απ’ την οριζόντια χωροθέτηση, μαζί με ανάταση ψυχικής διάθεσης και αίσθηση ελευθερίας για τα οποία σε εμπνέει η οπτική διαφυγή ως προς την κάθετη διάσταση, αλλά και η επαφή με την εξωτερική βεράντα μέσα απ’ τη τζαμαρία.

Έχω σταθεί τόσο πολύ στο κεντρικό κτήριο γιατί είναι απ τους χώρους που μου μίλησαν πραγματικά. Απ’ την ώρα που φτάσαμε στην Ανέμη, ωσότου φύγαμε, σχεδόν όλες τις ώρες που ήμουν ξύπνιος τις πέρασα εκεί από επιλογή. Ένιωσα απίστευτη άνεση απ’ τη πρώτη στιγμή, σαν να είμαι στο σαλόνι του σπιτιού μου. Ταυτόχρονα περνούσα ωραία στην επαφή με τους οικοδεσπότες μας και τους υπόλοιπους φιλοξενούμενους που γίναμε μια παρέα. Και στο γλέντι της Πρωτοχρονιάς, και στη καθημερινότητα των υπόλοιπων ημερών, και στα ξενύχτια με τις φιλοσοφικές συζητήσεις.

Ομολογώ ότι η έλξη μου προς τον χώρο ήταν ευτυχής συγκυρία, μια και είχα μεγάλη ανάγκη ξεκούρασης, οπότε μετά βίας ξεκουνιόμουν να πάω βόλτα στα Ζαγόρια, περιοχή που βέβαια γνωρίζω πάρα πολύ καλά, εδώ και χρόνια. Αλλά αυτό δεν ισχύει για σας, που ακολουθώντας τις οδηγίες του Παύλου και της Λίλας, θα πρέπει να γνωρίσετε τη μαγεία του Ζαγοριού.

Με όλη την ομάδα του Cucina Caruso στο Ζαγόρι (Sophie, Μανόλης, Μαρία, και εγώ) δουλέψαμε δυο μέρες για να φτιάξουμε ένα μενού με επιλογές που ταίριαζαν κατά τη γνώμη μας στο χώρο και στις γιορτινές μέρες. Έτσι το Σαββατόβραδο στις 3 Ιανουαρίου, η Ανέμη γέμισε κόσμο που ήρθε να γνωρίσει τις γεύσεις μας και το χώρο.
Σαν πρώτα πιάτα είχαμε ετοιμάσει την πίτα με Χριστουγεννιάτικη γέμιση και πατάτες στο φούρνο με σάλτσα πορτοκάλι, μέλι και METAXA σαν παραλλαγή της γνωστής μας συνταγής.Η πρώτη, και όπως αποδείχτηκε πλέον δημοφιλής επιλογή για κυρίως πιάτο ήταν Λαζάνια με ραγού μοσχαριού αλ Caruso, που σημαίνει λαζάνια στη λογική Μπολονέζ αλλά με δύο στρώσεις με ραγού και μπεσαμέλ και την ενδιάμεση στρώση με μανιτάρια πορτσίνι και κουκουνάρι, συνταγή που προσεχώς θα ανεβάσουμε γιατί είναι κορυφαία. Η άλλη επιλογή ήταν ένα κλασικό Coq-au-vin Bourguignon. Στα επιδόρπια η τέχνη της Sophie συγκεντρώθηκε πάνω σε δύο υπέροχα γλυκά, την κλασική Μηλόπιτα αλα Winkel (που βέβαια έγινε ανάρπαστη) και Μους σοκολάτας.

Ένας επιπλέον λόγος για να πάτε στην Ανέμη, που δεν σημείωσα πριν, είναι ότι τα Κάτω Πεδινά, είναι σε πολύ κεντρικό σημείο στο Ζαγόρι με αποτέλεσμα είτε θέλετε να πάτε προς Πάπιγκο, είτε προς Τσεπέλοβο να είναι μοιρασμένες οι αποστάσεις.

Κλείνοντας αυτό το αφιέρωμα στην Ανέμη, σας προϊδεάζω ότι στο επόμενο άρθρο θα σας δώσουμε την καταπληκτική συνταγή της Λίλας για την παραδοσιακή Ζαγορίσια Αλευρόπιτα που είχαμε τη χαρά να τσιμπάμε πρωί, μεσημέρι και βράδυ όσο ήμασταν εκεί.

Περισσότερα στο Cucina Caruso

Share on FacebookEmail to someoneTweet about this on TwitterPin on Pinterest